Âşık-ı Şeydâ

Makâmım segâh benim, neyime sefâh benim, Dem vuslata dönmeden, âh-ü zâr-ü vâh benim. Çileler güldür bana, metihler zûldür bana, Bülbülü nâlân eden, perîşan gül-şâh benim. Ferman etmiş padişah, gel demiş fermân-berim, Kavuşmak için Yâre, yolcuyum, fersah benim. Hayret vâdîlerinde, inleyen mecnûnum âh, Leylâ gözün kırpmadan, neyime ferah benim. Pervâneyim ezelden, gönlüm pür-hazan olmuş, Kanmayın cesedime, yüreğim şâh şâh benim. Yok ki Lokman’da çâre, tesellîm dergâh benim, Sevgilim, kara sevdâm, tabîbim Allah benim.