Âşıkça - 3

Saflıkla ahmaklığı, Karıştırdı uyanık. Saf ile kafa buldu, Dedi, anlamaz, alık! Oysa akıllıydı saf, Hem, fikirde doruktu. Uyanık, uyanmadı, Ciğeri, ham koruktu! Saftı, vurmadı yüze, Dökmedi cehli söze, Yılmadı duâ etti, Uyanık geldi dize. Saflar renktir guruptan! Kaç, aptal uyanıktan! Berrak olan suya gir, Uzak dur bulanıktan! Cânım saflarla saf ol! Ko sansınlar seni del! Uyanıklar çoğalmış, Sen azlara bende gell! Ey Nûr duydun değil mi? Şu ettiğin seyir mi? Döndün dolandın n’oldu? Gördün, dünya değirmi.