Sen'siz Olmaz

Etle tırnak ayrılır mi birbirinden, insaf yâhû! 
Muhabbet Muhammed'sizse, neye yarar çekilen Hû!  

Hayır olmaz, olamaz, âyete ters bu tuhaf duruş!
Bu, îmânın tam beline, belki en alçakça vuruş!  

Hâller acıklı, vaziyyet sanki gittikçe bozuyor.
Havada fitne rüzgârı, estikçe sağ sol tozuyor! 

Sözlerinin tecellîsi, âhir zaman geldi zâhir!
Ümmet fırka fırka bölük, herkes kendince en mâhir!

Halbuki sen ile ben "biz" olacaktı sünnetinde.
Hakkı verilecekti hem böylece her âyetin de.

Ne yazık Sen'siz ezanlar ve borazanlar türedi!
Ne yazık ki îtikâdı sakatlananlar üredi!  

Sen'den ayrı bir İslâm'a çağırıyor kimileri. 
Dönüp bakmam, yok ki öyle dâvetin Kur'an'da yeri! 

Sensiz îman da İslâm da ihsân da küllîyyen yalan!
Ey ism-i azîzi Ahmed Muhammed Mustafâ olan!

Adın yoksa tevhid eksik, hem eksik öyle şehâdet! 
Ey sebeb-i hayat ve ey bütün âlemlere rahmet!

Sen muhabbet ve şefkatin, heybet ve rahmetin şâhı!
Seni yok saymaya kalkan, tanımış olmaz İlâh'ı!?

Sana rağmen ısrarla "ben" diyenlerin vay hâline!
Ne kulak ne gönül verilir öylesinin kâline. 

Nefsini mihenk edinmiş, sürtünüyor kimi eller. 
Makâma, paraya kurban edilmiş sanki ameller.  

Hem îmân ettim deyip hem bu kadar kaymaz ki eksen!
Âh eder bu körlüğe, bu sağırlığa Nîsâ seksen!

Sen'siz olmaz, ey nûruna canlar verilesi Rasûl!
Sen'siz olamaz hiç kimse Rabbine lâyıkıyla kul! 

Eşsiz vakarından bir pay, gönlüm nasıl da dilenir! 
O vakit duruşum bile bir duâ olur, dillenir.  

Arş-ı âlâya çıkacak duâlar için muhtâcım!
Sünnet-i seniyyen servet, başımın üstünde tâcım! 

Ümmetinim! İdrâkinden âcizim yüce kadrini.  
İftihârım Sen'i sevmek, hem Sen'in ehl-i beytini!

Her ne kadar liyâkatsiz ve günahkâr biriysem de,
Gözyaşlarım ve tevbem var şu kırık gönül kâsemde. 

Hem ümîdimi kesmedim, murâdım Kevser Havzıdır.
Orada berâber olmak, şu cânımın niyâzıdır.  

Dilerim, ölene dek yolunda aksın alın terim!  
Ey Habîb-i Kibriyâ olan Sevgili Peygamberim! 
 

Please reload

  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square