Ben Sana Yâr Diyemem!

Yok artık, fânî olan, benden ümîdi kessin! 
Aşka ermedi isen, sen de fâni nefessin!  
Aşk odunda yananlar, bâkîlikten pay alır. 
Paya kayıtsız gönle, büzüşüp de sığamam!  

Yok arkadaş! Yok işte! Bundan böyle meydan dar! 
Sevgili yaralarım, yanımda içli medâr.
Bu kalbin kapısını, ağyâre kilitledim.  
Bana bir serdâr lazım, her geleni yığamam!  

Göz göz oldu da yârem, gönül gözümü açtı! 
Şu cânım ne acılı, yanık ilâçlar içti. 
Evet, çok serden geçtim, kolayla mı sanırsın?!
Çok kurban kestim; lâkin nefsim için boğamam!  

Şimdi bana sitemler etme de iyi düşün!
Deme âh cânım yandı, ağrıdı inci dişim! 
Unutma ki sevenler, sevilmeye müstehak. 
Kâvî dur, sıkı er ol! Zayıf kalma, yuğamam!  

Bana sevdâ kokuşlu, inançlı bir kalp gerek! 
Hayır! Tepeler değil, ihtişamlı Alp gerek!  
Yerim cân, ufkum engin, Sevgilim de pek zengin!
Yağmur yüklü bulutum! Her yamaca yağamam! 

Şu gönül arşa akmış, âkil isen, gel takıl!  
Îtirâz etme, aşkın âteşinde gel yakıl!  
Hem sana Yâr diyemem, hem yâreden Yâr olmaz.  
Cânânda can verip de, başkasında doğamam! 

Please reload

  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square