Ne Desem Lâf Değil - 5

Günahçığımdan sebep, düşüverince gama, 
Öylesine şefkatle baktın ki yine bana… 

Özüm bir sarhoş oldu duyduğu yakınlıktan! 
Şeytan taşlara vurdu başını pişmanlıktan! 

Aramıza girmeye ne an yeltense garip, 
O anların tevbesi, Sen'in affına tâlip! 

Has karşılayışınla, gönlümü huzur sardı! 
Bir tek ağlatışında bin bir tebessüm vardı! 

Vârımı kaplayınca sığınma hissi tümden, 
Ki sığınağım Sen'din, başka bir kapı bilmem! 

O dem günâhımı da sevdim deliler gibi! 
Bir oldu denizin hem yüzü ve hem de dibi! 

İşte orda ha vurgun yemişim ha yüzmüşüm! 
İşte orda ha yokuş, ha yemyeşil düzmüşüm! 

Fark etmedi, her farkı saldım uçsuz çayıra! 
Dedim: A şeytan! Gayrı, seni Mevlâ'm kayıra!

Please reload

  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square