• Neslihan Nur TÜRK

Âşıkça - 5


Sevgilim, Sen ol dersen, olmazlar olmaz olur, Sen olmaz buyuranda, olmazı kim oldurur? İşte boyum ve çapım, işte gücüm ve yapım! Yapı, ki elimde kol, Sen olursan pek durur. Bir cılız dalım, kâh düz, kâh eğri seslenirim, Hasretin olmasa Yâr, ne ile beslenirim? Say ki ben küçük balık, Sen bir gizli ummansın! Umman, ki her damlası, bucaksız derya durur. Hep gel, uykum, yeni bir uyku için uyansın, An olsun, tüm uykular, mâzilere dayansın. Say ki ben dağım, Sen, o dağın bağrında lâvsın! Lâv, ki aşk ile akar, dağ gözünde kan durur. Sahil olmasa dalga, hem öksüz hem de yetim, Vuruşu sitem değil, vuslat ânını betim. Say ki ben dalgayım, Sen, bana âşık kenarsın! Kenar, ki med cezirim, sende sükûna durur. Rahmetin de olmasa, şu canı kim aldırır? İkrâmın da olmasa, şu özü kim yandırır? Say ki ben yaralı taş, Sen, dibi gelmez yarsın! Yar, ki yuvarlanırsam, yaram şifaya durur. Son durakta ışığın, çektikçe çeker beni, İşvesiyle, nazıyla, bir çılgın eder beni! Say ki ben yolcuyum, Sen, yol üstünde pınarsın! Pınar, ki her içende, kurağım zâra durur. Nûr’u al nûrun içre, hem nârına can koysun, Ateşte suya kanıp, serinde hâra doysun, Say ki ben mecnunum, Sen, dellendiğim Leylâ'sın! Leylâ’m! Tek bakışınla, ölüm hayata durur.

#şiirler

44 görüntüleme

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Çağırdın da Gelmedim mi Sevgilim?

Geçti gülüm, geçti ömrün bahârı Sevdâ çekenin, gecedir nehârı. Aslında, ömrünün neresinde olduğunu kimseler bilmiyor. Giden her saat bahardan bir dem, biten her gün, ömrün geçen baharı... Dön gönlüne

Vakıf Emânettir!

Sandık ki bizimdir o nefesler ve o sesler. Baktık ki ne candır bize âit ne kafesler. Aslında ne candan ne de kafesten bahsedeceğiz. Zîrâ azıcık aklı olan herkes fark etti ki can, çıkacak; kafes de top

Hadi Bir Zengin Bulalım!

Aradığın dal sensin, boşluklara uzanma! Kendinsin aradığın, bir başkasıdır sanma! Babam elime iplik ve tığ verdiğinde üç yaşında bir çocuktum. Bana zincir çekmeyi öğretti ve her gün işe giderken ödev