• Neslihan Nur TÜRK

Âşıkça - 3


Saflıkla ahmaklığı, Karıştırdı uyanık. Saf ile kafa buldu, Dedi, anlamaz, alık! Oysa akıllıydı saf, Hem, fikirde doruktu. Uyanık, uyanmadı, Ciğeri, ham koruktu! Saftı, vurmadı yüze, Dökmedi cehli söze, Yılmadı duâ etti, Uyanık geldi dize. Saflar renktir guruptan! Kaç, aptal uyanıktan! Berrak olan suya gir, Uzak dur bulanıktan! Cânım saflarla saf ol! Ko sansınlar seni del! Uyanıklar çoğalmış, Sen azlara bende gell! Ey Nûr duydun değil mi? Şu ettiğin seyir mi? Döndün dolandın n’oldu? Gördün, dünya değirmi.

#şiirler

31 görüntüleme

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Çağırdın da Gelmedim mi Sevgilim?

Geçti gülüm, geçti ömrün bahârı Sevdâ çekenin, gecedir nehârı. Aslında, ömrünün neresinde olduğunu kimseler bilmiyor. Giden her saat bahardan bir dem, biten her gün, ömrün geçen baharı... Dön gönlüne

Vakıf Emânettir!

Sandık ki bizimdir o nefesler ve o sesler. Baktık ki ne candır bize âit ne kafesler. Aslında ne candan ne de kafesten bahsedeceğiz. Zîrâ azıcık aklı olan herkes fark etti ki can, çıkacak; kafes de top

Hadi Bir Zengin Bulalım!

Aradığın dal sensin, boşluklara uzanma! Kendinsin aradığın, bir başkasıdır sanma! Babam elime iplik ve tığ verdiğinde üç yaşında bir çocuktum. Bana zincir çekmeyi öğretti ve her gün işe giderken ödev